نموده است . متن : و بعده أي بعد الدخول يقف الفسخ على انقضاء العدة فإن انقضت و لم يسلم به آخر تبين انفساخه من حين الإسلام ، و إن أسلم فيها استمر النكاح ، و على الزوج نفقة العدة مع الدخول إن كانت هي المسلمة ، و كذا في السابق و لو كان المسلم هو فلا نفقة لها عن زمن الكفر مطلقا ، لأن المانع منها مع قدرتها على زواله . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : و اگر اسلام پس از دخول باشد فسخ و بطلان عقد موقوف بر انقضاء عدّه مىباشد . شارح ( ره ) مىفرماين : پس اگر عده منقضى شد و ديگرى اسلام نياورد كشف مىشود كه از حين اسلام آوردن ديگرى نكاح فاسد شده بوده اگر پيش از سپرى شدن زمان عدّه آن ديگرى نيز مسلمان شد معلوم مىشود كه نكاح ثابت و مستقر مانده است . لازم بتوضيح استكه اگر دخول واقع شده و آورنده اسلام نيز زن باشد نفقه در زمان عدّه را شوهر موظف است بپردازد چنانچه در مسئله سابق يعنى مسئله كتابيه و كتابى نيز حكم همين استكه بر شوهر لازم است نفقه و خرجى زمان عدّه را به همسرش كه اسلام آورده بپردازد . ولى اگر آورنده اسلام شوهر باشد زن در زمان كافربودنش نفقه‌اى از مرد طلبكار نيست اعم از آنكه در عدّه اسلام بياورد يا مسلمان نشود و دليل آن اينست كه مانع از طلبكار شدن نفقه خود زن بوده